پنج شنبه, ۷ مهر , ۱۴۰۱ 4 ربيع أول 1444 Thursday, 29 September , 2022 ساعت تعداد کل نوشته ها : 14499 تعداد نوشته های امروز : 1 تعداد اعضا : 4274 تعداد دیدگاهها : 299×
گفتگو با مشاور ستاد اقامه نماز در در امور برنامه ریزی و نماز نسل نو
24 مرداد 1401 - 18:34
شناسه : 116886
2
همزمان با دهه ترویج معارف نماز؛ مشاور ستاد اقامه نماز در امور برنامه ریزی و نماز نسل نو: کودکان و جوانان در مخاطبین اولویت نخست هستند/در عرصه ها و تجمع های مردمی همچون مساجد و مدارس حائز اهمیت هستند.
ارسال توسط : نویسنده : علی عزیزی
پ
پ

به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز، همزمان با دهه ترویج معارف نماز، حجت الاسلام والمسلمین محی الدین بهرام محمدیان مشاور ستاد اقامه نماز در در امور برنامه ریزی و نماز نسل نو، در گفتگو با روابط عمومی، راهکارهای ارتباط موثر با کودکان، نوجوانان و جوانان در اجرای برنامه های فرهنگی را عنوان کرد.

به نظر شما برای برنامه ریزی های فرهنگی چه باید کرد و چه عناصری باید مورد توجه باشد؟

آنچه در برنامه های فرهنگی مهم است، شناختن زمان، زمین و زمینه است. اگر برنامه ریز فرهنگی زمان و روزگار خود را نشناسد و محل و مکان ارائه برنامه‌های خود را نداند، یقیناً زمینه مناسب برای آن کار را فراهم نمی‌کند.
شناختن نیاز ها، ضرورت ها، علایق و سلیقه ها، امکانات، فرصت ها و برنامه ریزی، برای مدیر فرهنگی امکان اقدام به موقع مناسب و اثربخش را فراهم می سازد.

در مخاطبان امروز باید تغییر ذائقه ایجاد کرد.

امروز ذائقه ها و سلیقه ها با ضرورت ها و نیازهای فکری و فرهنگی نسل متفاوت است. در اولین گام باید نسبت به این تغییر و فعالسازی ذائقه اقدام کرد.
داروهای تلخ و شفابخش را داروسازان امروز با رنگ و طعم چه چیزی می سازند که بیماران با آن خو گرفته اند، مصرف این دارو با میل بیمار ولی با ترکیب انتخابی داروسازان است.

ذائقه های فرهنگی مبتلا به زکام تبلیغی را باید سم زدایی کرد، اولین قدم در این راه عرضه رنگین‌کمانی تولیدات فرهنگی همراه با برنامه و فراهم ساختن حق انتخاب برای مخاطبان است.
حق انتخاب، ایجاد حس بهگزینی میکند. باور به تحمیل و ذهن شویی را تعدیل می‌کند.

در قدم دوم باید زمینه را فراهم کرد تا مخاطب فرهنگی در چارچوب پلان و نقشه شما، خود، تولید فرهنگی کند. یعنی مواد و طرز تهیه غذای فرهنگی در آشپزخانه شما به دست اوست که می خواهد آن را مصرف کند.
در این مقام سوخت و سوز و شوری و بی نمکی را باید تحمل کرد، ولی ورزیدگی حاصل از این اقدام، مخاطب شما را برای دراز مدت از تولیدات بیگانگان بی نیاز می کند.

برای ایجاد ارتباط و گفتگوی بین نسلی در شرایط فعلی فرهنگی چه باید کرد؟

همانطور که بیان شد باید نیازهای نسلی و اصلی را شناخت و حضور و وجود مخاطبان از نسل جدید را به رسمیت شناخت.
انسان موجود بی اراده نیست که آنچه به او داده و یا گفته شود بپذیرد و لو اینکه کودک و نوجوان باشد.
حتی نوزاد نیز هاضمه اش، همه چیزی که بزرگان تجویز می کنند نمی پذیرد و حتی خواب و بیداری خود را با اراده فائقه مادر تنظیم نمی کند، بلکه اراده کودکانه خود را در بیداری شبانه به مادر تحمیل می کند.
کودکان و نوجوانان در کارهای فرهنگی تربیتی و آموزشی نیز چنین هستند، مخصوصاً در روزگار ما که بلوغ در تمام عرصه‌ها، زودهنگام و زودرس شده است و کودکان زبان پرسشگر دارند و نوجوانان گاهی معترض و برخی جوانان نیز پرخاشگر.
تنها گفتن و نسخه پیچیدن به آن‌ها کفایت نمی‌کند و شاید اساساً راهکار مناسب این نباشد.
معتقدم باید صاحب نظران، بزرگان، اهل فکر و منبر و تریبون فرصت بدهند و فرصت فراهم کنند تا از این نسل بشنوند و تا زمانی ما در گفتگو با نسل آینده فرصت گفتن بیشتر از شنیدن به آن ها ندهیم، کم توفیق خواهیم بود.

آیا معتقدید باید با نسل آینده گفتگو نکرد؟

نه اشتباه نشود، من معتقدم باید با نسل آینده ساز، کودکان و نوجوانان و جوانان گفتگو کرد. اما نباید همیشه گفت، بلکه باید بیشتر از آن ها شنید.

آرزو ها، افکار، آرمانها و اراده شان را باید شناخت. سوال ها، حرفهای توی دل، ناگفته هایی که فرصت ابراز پیدا نکرده اند را باید شنید و لو به زبان سوم شخص مفرد.
مثلا من خیلی دوست دارم یکی از اجلاس های نماز به جای آنکه بزرگان بیایند حرف بزنند و گزارش بدهند، بعد از پیام مقام معظم رهبری، خود جوانها، دانش‌آموزان و دانشجویان بیایند مشکلات و موانع، فرصت ها و تهدیدها، نقاط ضعف و قوت و راهکارهای برون رفت از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب را ترسیم کنند و بزرگان قوم آنها را بشنوند. یکبار ماگوش باشیم و آنها زبان، بگویند و بشنویم، بعد اگر تفاهم قابل قبول نداشتیم زبان مفاهمه برای فهمیدن یکدیگر باز کنیم.

پس آنچه من توصیه می کنم گفتگوی مفاهیم آمیز با نسل آینده برای شناختن خواست ها، نیاز ها، علاقه ها و گرایش ها.
بعد از آن می توان با پشتیبانی و فراهم ساختن فرصت و زمینه ها نسبت به اصلاح بینش ها و رفتارها اقدام کنند.
تربیت، رسیدن به نقطه خود مدیریتی است با شناختن خود و خلق موقعیت برای بهسازی و بهبود روش ها و ارتقاء هدف ها و انتخاب الگوهای شایسته.

برای گسترش فرهنگ نماز چه اولویتی را قائل هستید؟

کودکان و جوانان در مخاطب ها اولویت نخست هستند. در عرصه ها و تجمع های مردمی همچون مساجد و مدارس حائز اهمیت هستند.
با توجه به این که دولت ها گرفتار مسائل معیشتی هستند و فرهنگ ترویج و تبلیغ دینی در اولویت آنها نیست، بهتر است اساساً زلف کارهای فرهنگی را به نهادهای دولتی گره نزد، چون در صورت اقدام با فشار و پیگیری هایی که صورت می گیرد، گزارش های برون دادها با واقعیت‌های میدان و اجتماع سازگاری ندارد.
بهتر است این امور با تمشیت و مباشرت و مردم و خود مخاطبان انجام داد.

لینک فضای مجازی

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.