به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز استان لرستان، هم‌زمان با نهم مهرماه و برگزاری سی‌وسومین اجلاس سراسری نماز با موضوع اقامه نماز در اندیشه و عمل امام شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی سید علی خامنه‌ای، فرصتی فراهم شد تا در گفت‌وگویی تفصیلی با حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی تیموری، پژوهشگر و فعال فرهنگی برجسته استان، به واکاوی آسیب‌های برنامه‌های کلیشه‌ای فرهنگی پرداخته و راهکارهای عبور از فعالیت‌های صوری به کنشگری واقعی را جست‌وجو کنیم. این گفت‌وگو، نقدی بر ساختارهای فعلی و پیشنهادی برای جاری‌سازی نماز در متن جامعه است.
این پژوهشگر دینی در ابتدای این گفت‌وگو، درباره آسیب ماندگار نشدن برنامه‌های فرهنگی پس از جمع‌شدن بنرها، معتقد است برای ماندگاری یک فرهنگ، نیاز به تشکیل شورای اندیشه‌ورزان متشکل از متخصصان هر حوزه داریم.
وی تأکید کرد که بدون شناختِ دقیقِ نیازها و آسیب‌ها توسط اهل علم، برنامه‌ها مقطعی باقی می‌مانند. به اعتقاد این فعال فرهنگی، برنامه‌ریزی باید تشخیصی باشد؛ چرا که تا زمانی که دردِ دقیقِ جامعه را نشناسیم، درمان‌ها (برنامه‌ها) اثری نخواهند داشت و خروجی‌ها چیزی فراتر از گزارش‌های کاغذی نخواهد بود.
وی در ادامه با اشاره به لزوم عبور از حصارِ کلیشه‌های تکراری همچون پوسترهای یکسان و مسابقات روتین، لازمه‌ی این عبور را بهره‌گیری از فناوری‌های روز و مخاطب‌شناسی دانست، به باور این نویسنده، نسل جدید با قالب‌های خشک و تکراری میانه خوبی ندارد و کارگروه‌های تبلیغ باید با دانشِ فضای مجازی، پیام دینی را در بسته‌بندی هنرمندانه ارائه دهند.
این فعال فرهنگی در بخش دیگری از صحبت‌های خود، با بیان اینکه نصیحت یک‌طرفه دیگر کارساز نیست، تصریح کرد که اولین قدم برای ارتباط با نسل نو، رفاقت است، نه سخنرانی.
وی پیشنهاد داد که برای شیرین‌سازی نماز، کرسی‌های آزاداندیشی، اردوهای فرهنگی و محیط‌های خلاقانه برای دورهمی‌های پرسش و پاسخ، جایگزین روش‌های سنتی شود.
وی باورپذیریِ معنویت در عصر مادی‌گرایی را نتیجه‌ی تحلیلِ درست و پاسخگوییِ به‌موقع به شبهات دانست و تأکید کرد که این مهم، جز با تشکیل کارگروه‌های عالمانه و هنرمندانه محقق نمی‌شود.
این پژوهشگر لرستانی با نگاهی منتقدانه به ساختارهای اداری، افزود که جدایی نهادهای دولتی از مردم، گامی نرم برای فروپاشی تمدن اسلامی است.
وی از مسئولین خواست نهادهای مردمی را بازوی اصلی خود بدانند، چرا که هم‌افزاییِ شبکه مردمی و دولتی، هم هزینه‌ها را کاهش می‌دهد و هم خروجی ملموس به همراه دارد، همچنین در خصوص فعال‌سازی ظرفیت‌های خودجوش هم‌زمان با سی و سومین اجلاس ، معتقد است نباید تنها به تبلیغات محیطی بسنده کرد؛ بلکه باید از ماه‌ها قبل مخاطب را درگیر کرد و در این فصل مدارس، با طرح پرسش‌های خلاقانه، دانش‌آموزان را به میدان آورد.
در خصوص معضل مساجدِ نیم‌ساعت باز، این فعال حوزه فرهنگ تأکید کرد که گره کار با تشکیل گروه‌های کوچکِ محلی باز می‌شود و مسجد باید با محوریت جوانانِ خوش‌سلیقه، به پاتوقی برای کتابخانه، ورزش یا مرکز مهارت‌آموزی تبدیل شود و نهادهای دولتی باید فعالیت‌های عمومی خود را به دلِ همین پاتوق‌ها ببرند.
وی حلقه مفقوده خانه، مدرسه و مسج را در ارتباطِ هدفمندِ مربیان با اولیا دید و افزود: اگر اولیا در متنِ برنامه‌های مدرسه قرار بگیرند، شکافی که رفقای نامناسب برای نسل جدید ایجاد کرده‌اند، ترمیم می‌شود.
این پژوهشگر دینی در پایان ضمن ارائه مطالبه‌ای صریح از مدیران استان، خاطرنشان کرد: مسئولین نباید به امر نماز سرسری نگاه کنند و تا زمانی که اهمیتِ راهبردی و تربیتی نماز در ذهنِ مدیران ما نهادینه نشود، خروجی اجلاسیه‌ها فقط در حد کاغذ باقی می‌ماند.
وی شاخصِ موفقیتِ سی و سومین اجلاس را نه در آمارها، بلکه در «پررونق‌شدن نمازخانه‌ها دانست؛ زمانی که حضور والدین و مربیان در نمازخانه‌ها عادی شود و سؤالات دینی در مدارس دائم مطرح شود، آن‌گاه می‌توان گفت یک گام به جلو برداشته‌ایم.
