به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز استان کردستان، در آستانه برگزاری سیوسومین اجلاس سراسری نماز با عنوان «اقامه نماز در اندیشه و عمل رهبر شهید انقلاب اسلامی»، علیرضا نصیری، مدیرکل انتقال خون استان کردستان، در گفتوگو با روابط عمومی ستاد اقامه نماز استان، دیدگاههای خود را درباره پیوست مسجد و نمازخانه در پروژههای عمرانی، حضور مدیران در نماز جماعت، نظارت بر مصوبات شورای اقامه نماز، رفع کمبود فضاهای نماز، سلامت اداری و تأمین مسجد در مناطق مهاجرپذیر بیان کرد.
نصیری درباره پیوست مسجد و نمازخانه در پروژههای عمرانی اظهار داشت: این موضوع نباید یک امر الحاقی و تشریفاتی باشد، بلکه باید از مرحله طراحی و تصویب پروژه و متناسب با جمعیت بهرهبردار و نیازهای فرهنگی و مذهبی منطقه مورد توجه قرار گیرد. وی با اشاره به ساختمان جدید انتقال خون در بلوار انتظام سنندج افزود: در طراحی این ساختمان، فضای نمازخانه متناسب با تعداد کارکنان، امکانات مورد نیاز بانوان و آقایان، وضوخانه، سرویسهای بهداشتی و سکوی وضوی ویژه اهل سنت پیشبینی شده است.
مدیر کل انتقال خون استان کردستان پیشنهاد کرد «پیوست نماز و مسجد» به صورت یک چکلیست مشخص در مراحل طراحی، تصویب، اجرا و تحویل پروژهها قرار گیرد و موضوعاتی مانند ظرفیت جمعیتی، دسترسی مناسب، شرایط اقلیمی، جهت قبله، امکانات بانوان و آقایان و ملاحظات فرهنگی و مذهبی منطقه در آن لحاظ شود.
وی حضور مدیران در صفوف نماز جماعت را نیز مؤثر دانست و بیان کرد: حضور مستمر، طبیعی و غیرتشریفاتی مدیران میتواند فاصله میان سطوح مدیریتی و کارکنان را کاهش دهد و به تقویت اعتماد، همدلی، تعلق سازمانی و ارتباط میان کارکنان کمک کند. نصیری بر این نکته تأکید کرد که این حضور نباید جنبه دستوری یا نمایشی داشته باشد و مدیران باید در عمل نسبت به ارزشهای فرهنگی و اخلاقی متعهد باشند.
نصیری در ادامه، برگزاری جلسات شورای اقامه نماز در محیط نمازخانه، پیش یا پس از نماز جماعت را از دیگر ظرفیتهای موجود دانست و افزود: این جلسات میتواند به چرخش اطلاعات، افزایش تعامل و توسعه همکاری میان بخشهای مختلف سازمان کمک کند.
وی درباره سازوکار نظارت بر مصوبات شورای اقامه نماز اظهار داشت: نظارت باید از حالت کلی و گزارشمحور خارج شده و به نظامی مبتنی بر «مصوبه، مسئول، زمان، شاخص و نتیجه» تبدیل شود. وی دریافت گزارشهای دورهای، ثبت مستندات، استفاده از ظرفیت رابطان شهرستانی، بازدیدهای دورهای و خودارزیابی واحدها را از راهکارهای تکمیلی این نظام برشمرد و گفت: شاخص اصلی موفقیت، تعداد جلسات نیست، بلکه میزان تحقق مصوبات در موعد مقرر و آثار قابل مشاهده آن در محیط سازمان است.
مدیر کل انتقال خون استان کردستان درباره رفع کمبود نمازخانهها نیز گفت: در شرایط محدودیت منابع، استفاده از فضاهای چندمنظوره میتواند یکی از راهکارهای مناسب باشد؛ بهگونهای که فضا در زمان اقامه نماز به عنوان نمازخانه و در سایر زمانها، با رعایت شأن آن، برای فعالیتهای فرهنگی و آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. وی تأکید کرد چندمنظوره بودن نباید موجب تبدیل نمازخانه به اتاق جلسه یا انبار شود و دسترسی مناسب، نظافت، آرامش، وضوخانه و سایر نیازهای ضروری باید حفظ شود.
نصیری با اشاره به برخی ظرفیتهای موجود در مسیرهای مواصلاتی، استفاده از مراکز امدادی و پمپبنزینهای بینراهی برای توسعه نمازخانههای بینراهی را مورد توجه قرار داد و اظهار داشت: بهرهگیری مناسب از ظرفیتهای موجود میتواند ضمن کاهش هزینههای ایجاد و نگهداری، به تأمین فضای مناسب برای اقامه نماز مسافران کمک کند.
وی نقش نماز در سلامت اداری را نیز مهم دانست و بیان کرد: نماز میتواند در تقویت مسئولیتپذیری، امانتداری، رعایت حقوق دیگران، کنترل رفتار و توجه به پیامدهای اخلاقی تصمیمها مؤثر باشد. به گفته نصیری، سلامت اداری تنها با نماز جماعت محقق نمیشود و در کنار معنویت، عواملی مانند قانونمداری، شفافیت، پاسخگویی، نظارت و عدالت سازمانی نیز ضروری است.
مدیر کل انتقال خون افزود: در محیطهای خدماتی و بهداشتی که ارتباط مستقیم با مردم، بیماران و مراجعهکنندگان وجود دارد، تکریم اربابرجوع، صبر، پاسخگویی و حفظ کرامت مردم اهمیت ویژهای دارد و فرهنگ نماز در صورت همراهی با اخلاق حرفهای و مسئولیتپذیری میتواند به افزایش اعتماد عمومی و رضایت مراجعهکنندگان کمک کند.
نصیری درباره تأمین مسجد در مناطق مهاجرپذیر نیز اظهار داشت: مسئله مسجد باید همزمان با برنامهریزی جمعیتی و توسعه شهری مورد توجه قرار گیرد و پیش از شکلگیری سکونتگاهها، نیازهای فرهنگی و مذهبی جمعیت پیشبینی شود. وی پیشبینی زمین مناسب، تناسب ظرفیت مسجد با جمعیت، جانمایی با دسترسی مناسب و تأمین منابع ساخت و نگهداری را از الزامات این حوزه برشمرد و بر استفاده از ظرفیت خیرین، واقفان، شوراهای اسلامی، شهرداریها و دستگاههای متولی تأکید کرد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: مسجد در مناطق مهاجرپذیر نباید صرفاً یک ساختمان مذهبی باشد، بلکه میتواند به کانون انسجام اجتماعی، هویت محلهای، ارتباط نسلها و کاهش آسیبهای اجتماعی تبدیل شود.
