ربیع؛ بهار مهربانی و آیین رحمت

به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز، در آستانه ربیع‌الاول، ماه میلاد پیامبر رحمت، شعر «ربیع، بهار مهربانی» سروده جدید دکتر سیداحمد زرهانی قائم مقام ستاد اقامه نماز، دعوتی است به بازگشت از خشونت و درشتی به مدار مهر، خیرخواهی و همدلی.

شاعر با تکیه بر آموزه‌های قرآن و سیره پیامبر اکرم(ص)، مهربانی را نه صرفاً یک خصلت اخلاقی، بلکه گوهر جاودان دین و راهی برای ترمیم دل‌های خسته و ساختن جامعه‌ای سرشار از کرامت، مواسات و اخوت می‌داند. در این سروده، نصیحت نیز هنگامی ارزشمند است که از حکمت و خیرخواهی برخیزد و به جای افزودن بر رنج، چراغی برای هدایت و آرامش انسان باشد.

متن سروده به شرح ذیل است:

باسمه تعالی

ربیع ،بهار مهربانی

نوشته بر رواق این سپهر است

مسلمانی همانا کیش مهر است

 

اگر پند و نصیحت کردی آغاز

زبان مهربانی را بکن باز

 

نسیم مهربانی دلنواز است

خشونت آتشین و جانگداز است

 

زمختی بر روان چون بار ماند

لطافت گلشنی بی خار ماند

 

بود اندرز نیکو گوهری پاک

که خاطر می شود از آن طربناک

 

جواهر را به خاکستر نیالای

روانها را به این گوهر بیارای

 

نصیحت چون که برخیزد ز حکمت

دل ویرانه را سازد مرمّت

 

ربیع الاول آغاز بهار است

بهار مهربانی خوشگوار است

 

پیمبر ” رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ” است

محبت گنج جاویدان دین است

 

درود بیکران بر باغبانی

که گل می پرورد با مهربانی

 

شود وقتی پشیمان مردم آزار

که نوشد ضربه ای از چرخ دوّار

 

درشتی با سرشت آدمیزاد

نمی سازد، مکن بیهوده فریاد

 

بنازم آنکه را آرام جان است

چو باران بهاری مهربان است

 

نه پُر پَرخاش و دهشت آفرین است

نه مثل آذرخشی آتشین است

 

چو بیند خسته ای را زیر باری

ترنم می کند آهنگ یاری

 

تو هم ای نور دیده مهربان باش

چراغی پیش پای این و آن باش

 

بُوَد ذاتِ نصیحت خیرخواهی

نه افزودن تباهی بر تباهی

 

به تابستان ندیدم سایبانی

به لطف سایبان مهربانی

 

صبای مهربانی تا وزان است

بهار زندگانی بی خزان است

 

به دشت سینه ها مانند باران

فرو بار و ببار آور بهاران

 

مکن نامهربانی تا توانی

که بی مهری ندارد ارمغانی

 

دل نامهربانان مثل سنگ است

سرِ آنان پر از آهنگ جنگ است

 

نوای مهربانان آسمانی است

بنای مهربانی جاودانی است

 

“هُدًى لِلنَّاس” قرآن مجید است

که قفلِ فهمِ هستی را کلید است

 

شود هر سوره اش با رحمت آغاز

تامّل کن، بسا دریابی این راز

 

ضروری می شود اِعمالِ قدرت

علیهِ دشمنان بی مروّت

 

تجاوز پیشگان باید بدانند

که پیش ملت ما ناتوانند

 

گر از دشمن برآید نابکاری

أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ ، آری

 

جواب کافر حربی شدید است

ستون آتشینی از حدید است

 

ولی باهم تنازع ناگوار است

خلاف حکمت پرودگار است

 

ولایت تار و پود امت ماست

نشانی از وجود امت ماست

 

محبت کردن آیین سعید است

کلام خوش همان قول سدید است

 

دمی دلواپس فردای خود باش

به فکر جنت الماوای خود باش

 

خداوند جهان را جانشینی

مرید رحمه للعالمینی

 

لوای مهربانی را برافراز

درِ ایوانِ رحمت را بکن باز

 

مسلمانان همه یک ریشه دارند

مواسات و اخوت پیشه دارند

 

کرامت دارد انسان نزدِ باری

مبادا دیگری را کم شماری

 

خدای مهربان بنده نواز است

لطیف و رهگشا و چاره ساز است

 

خداوندی که مانندی ندارد

به نفس خویش رحمت می نگارد*

 

از او رسم محبت را بیاموز

چراغ مهربانی را بیفروز

 

درآور کهنه دلقِ سرگرانی

بکن بر تن حریرِ مهربانی

 

سیداحمد زرهانی

۲۳مرداد ۱۴۰۵

 غُرّه ربیع الاول ۱۴۴۸

 

* كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۚ