نانوا که باشی، نماز صبحت قضا نمی‌شود؛ روایتی از یک میراث پدرانه

غلامرضا نظری، نانوای اهل قاینات خراسان جنوبی و از شرکت‌کنندگان پویش «سجاده‌های رضوی»، خاطره اولین نمازش را با یکی از ماندگارترین توصیه‌های پدرش به یاد می‌آورد؛ توصیه‌ای که سال‌هاست در زندگی و کار او جاری است.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار روابط عمومی ستاد اقامه نماز کشور اظهار کرد: ۹ ساله بودم و در نانوایی پدرم کمک می‌کردم. پدرم صبح زود بعد از نماز، خمیر آماده می‌کرد. یک روز صبح من را بیدار کرد و گفت وضو بگیر و نماز بخوان. بعد از نماز به من گفت: شغل نانوایی چون با برکت خدا در ارتباط است، خیلی مقدس است؛ باید اول نماز بخوانی و با وضو نان درست کنی و از خدا بخواهی روزی ما را برساند.

نظری بیان کرد: شاید آن زمان در ۹ سالگی معنای عمیق این حرف‌ها را نمی‌فهمیدم، اما همان جمله‌ها در ذهنم ماند و بعدها به بخشی از زندگی‌ام تبدیل شد. از آن روز تلاش کردم نمازم را سر وقت بخوانم و تا جایی که می‌توانم با وضو نان درست کنم.

این نانوای قایناتی با اشاره به ارتباط نماز صبح و شغل نانوایی تصریح کرد: یکی از خوبی‌های نانوایی این است که کار از صبح زود شروع می‌شود و به همین دلیل نماز صبح کمتر به فراموشی سپرده می‌شود. پدرم همیشه می‌گفت نانوایی شغلی است که باعث می‌شود نماز صبح قضا نشود.

وی افزود: برای من نان فقط یک محصول نیست؛ نان سر سفره مردم می‌رود و با روزی و زندگی خانواده‌ها ارتباط دارد. به همین دلیل همیشه سعی کرده‌ام کارم را با یاد خدا، وضو و نیت خیر آغاز کنم.

نظری با یادآوری پدرش اظهار کرد: پدرم امروز در میان ما نیست، اما حرف‌ها و رفتارهایش هنوز در زندگی من حضور دارد. هر بار که برای شروع کار وضو می‌گیرم و کنار تنور می‌ایستم، یاد همان صبحی می‌افتم که در ۹ سالگی من را برای نماز بیدار کرد.

وی درباره نقش خانواده در انس کودکان با نماز نیز گفت: بچه‌ها بیشتر از اینکه با توصیه و حرف، نماز را یاد بگیرند، رفتار پدر و مادرشان را می‌بینند. من هم نماز را از همان چیزی یاد گرفتم که پدرم خودش به آن عمل می‌کرد.

این نانوای اهل خراسان جنوبی در پایان گفت: سال‌ها گذشته، اما آن توصیه هنوز برای من تازه است؛ اول نماز، بعد نان. این همان میراثی است که پدرم برای من گذاشت و امیدوارم بتوانم آن را به نسل بعد منتقل کنم.