دلنوشته حجت الاسلام و المسلمین بهشتی، در وصف آقای شهید ایران
به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز، دلنوشته حجت الاسلام و المسلمین سید جواد بهشتی، در وصف آقای شهید ایران، حضرت آیت الله امام خامنه ای(ره) منتشر شد.
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام ای برپا دارنده نماز؛ سلام ای آقای شهید ایران
چشم که باز کردی در دامن مادری عاشق نماز و ذکر و دعا رشد کردی. وقتی لب به خاطره گویی باز میکردی، دعاهای عرفه مادرت را چگونه با شوق تعریف میکردی که هرساله در حیاط کوچک خانه کودکانش را دور خود جمع میکرد و شیرینی ارتباط با خدا را در ضمن دعای عرفه به کام بچهها میچشاند.
و در مکتب پدری عالم و زاهد بزرگ شدی که اسلام و تشیع را با همه ابعادش به تو آموخت و در نماز جماعت او شرکت میجستی. خیلی زود پلکان دروس حوزوی را گذرانده، هنوز هجده سال نداشتی که فقه و اصول و ادبیات عرب را به تدریس نشستی.
از اولین کتابهایی که تألیف کردی کتاب ارزشمند «از ژرفای نماز» بود که همزمان با اقامه نماز در مسجد امام حسن مجتبی علیهالسلام بود که اقامه نماز را یک رسالت میدانستی و جوانان مسجد را با نماز پیوند میدادی. حتی در زندان و تبعیدگاهها نمازت شاخص بود. در تبعیدگاه ایرانشهر مسجد را پایگاه خود قرار دادی و هر شهری تبعید میشدی احیای مساجد فراموش شده را هدف قرار میدادی.
تا اینکه خروش ملت ایران نتیجه داد و انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید. وقتی شنیدی مردم تهران در پشت بامها، شبها الله اکبر فریاد میکنند، چه ذوقی کردی و مشهدیها را به این رسم تشویق نمودی و برای راهپیمایان اقامه نماز میکردی تا دنیا بداند این انقلاب با بندگی خدا گره خورده است.
ای رهبر شهید، پس از پیروزی انقلاب به فرمان امام خمینی (ره)، امام جمعه پایتخت شدی و سالها ملت ایران و امت اسلامی در سرتاسر جهان خطبههای بلیغ و پرمحتوایت را با گوش جان میشنیدند.
در جبهههای حق علیه باطل با رزمندگان نماز اقامه کردی و نسبت به استعانت از نماز به مجاهدان راه خدا توصیه میکردی.
تا اینکه روح ملکوتی بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی (ره) به ملکوت اعلی پیوست، چقدر در نماز بر امام پشت سر مرحوم آیتاللهالعظمی گلپایگانی اشک ریختی!
شاید یک سال از دوران زعامت و رهبری شما گذشته بود که به اولین اجلاس نماز پیام دادی و با الهام از قرآن کریم اقامه نماز را اولین نشانه حکومت صالحان اعلام کردی و تلاش برای اقامه نماز در کشور بهخصوص برای دانشآموزان را فریضه دانستی.
و هر ساله برای اجلاسهای سراسری نماز پیام دادی و مخاطبان بخصوص نهادهایی که با نسل جوان سر و کار دارند مثل صدا و سیما، آموزش و پرورش، ارشاد و سازمان تبلیغات را با راهکارهای متنوع و هنرمندانه راهنمایی کردی.
در سحرگاهی در جمع هزاران هزار بسیجی و سپاهی چه نماز صبحی خواندی و پس از نماز، رخسارهات را که سرشار از خشوع و خضوع در پیشگاه خدا بود به تماشای مشتاقان گذاشتی.
و دنیا فراموش نمیکند زمانی را که دختران خردسال با چادرهای گلگلی پروانه وار دورت جمع شدند و سرود
«اینجا ایرانه» را خواندند و تو مهربانانه بعد از نماز از سرودشان تعریف کردی و به آنها گفتی: «بچهها، طوری نماز بخوانید که گویا با خدا حرف میزنید.»
و دنیا فراموش نمیکند نمازهایت را بر پیکر پاک شهیدان سرفراز این مرز و بوم، شهید قاسم سلیمانی، شهید رئیسی که مرواریدهای اشکهایت بر گونههایت غلط میخوردند و در دعایت آرزوی شهادت کردی.
بهراستی چقدر شنیدنی بود زمانی که مولایت امام زمان عج را زیارت میکردی و آنگاه که به این فرازها میرسیدی اشک مهلت نمیداد و منقلب میشدی و بغض گلویت را میگرفت.
السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقُومُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَ تُبَیِّنُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصَلِّی وَ تَقْنُتُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَرْکَعُ وَ تَسْجُدُ
فرزندانت در ستاد اقامه نماز
